ما میرویم و آیا در پای ما یادی از درها خواهد شد
مامی گذریم وآیا غمی بر جای ما در سایه هاخواهد ماند؟
ما بادیده تر کوله بار خود بستیم وآیاکسی
برای ما چشمی می شوید؟ پس ما می گذاریم و می
گذریم وآیا دیگران که گذشتند نگذاشتند باسپاس و کسب اجازه از مدیران محترم ترابری سنگین نفت و گاز گچساران
تقدیم به همکاران ترابری شرکت نفت گچساران کسانیکه گمنامانه از جان جهت شکوفائی اقتصاد کشور مایه می گذارندپیشگامان هر گونه حوادث پیش بینی نشده .......
آری راننده گان را می گویم آنانیکه سی سال خدمت صادقانه و بدون هیچ عذری
در سرما در گرما در کوهها و دشتهای پسچ خم زندگی شب و روز زحمت می کشند و اگر به افتخار باز نشستگی نائل شوند و جانشان را در این راه نبازند فقط
خاطره های آنان بجا می ماند شاید تنها یادگاری ارزیشمند آنان همین باشد که به امانت نزداداره یا دوستانشان می ماند۰
همه ما می دانیم که این قشر زحمت کش عمر گرانبهایشان را شب و روز در بیابانها که خطر هر لحظه در کمین جانشان بوده سپری می کنند۰
صد البته می دانیم هر گونهاتفاقی خدای ناکرده در خط لین نفت یا گاز یا پروژه ها و پالایشگاهها ووووو بیفتد رانندگان اولین کسانی هستند که در صحنه حضور می یابند وآخرین افرادی هستند که آنجا را ترک می کنند۰
آیا جای تقدیر نمی باشد۰ آیا اقتصاد کشور به دست توانمند این قشر بی ادعا نمی چرخد۰ آیا در میادین جنگ لقب شایسته جهادگران سنگر سازان بی سنگر نگرفتند که از جان خود می گذشتند و برای جنگجویان اسلامی سنگر می ساختند این سند کافی نیست۰وآیاهای زیادی که در این وبلاگ نمی گنجد ۰
کاش روزی هم مانند روز مادر -پدر-معلم- پرستار پاسدار وووورا بنام رانندگان می گذاشتند تا این عزیزان هم با دلگرمی بیشتربه وظایفشان عمل کنند و بدانند که کسانی هستند که به یادشان هستند۰ البته روز حمل و نقل داریم ولی بطور اشاره شامل راننده میشود چون حمل و نقل یعنی جابجائی شامل کارگر بیچاره ای که حمالی میکند یا فرغون می کشد ووووو۰
این حقیر بعنوان عضوی کوچک از ملت شریف . بزرگ ایران اسلامی دست توانمند این عزیزان را می بوسم و زحماتشان را ارج می نهم باشد که دینی ادا کرده باشم
+ نوشته شده توسط علی شیر .عرب پور در جمعه دهم اسفند 1386 و ساعت
17:44 |