خلوت

                                  

 

 

                               

                                   ((((((خلوت))))))

ماه بود و دل شیدایی ما بود و بهار

         شم خضران و ترنم گل و گل بود جوار

                وه نسیمی که سر زلف بتم می گذرید

                   خرمن سنبل  و  پروین که  می داد به یار

                      شهد از غنجه گل می بارید عطر فشان

                   شرر تش به میان  بود  و  عطش در گفتار

              حسرت   بوسه ای  از  کنج  لبانش  بر دل

           ماند  بین  من  و  دل  قصه  آنشب  به  بار

   ای  دریغا   ز لیالی  که  گذشتی  بر ما

       قرص ماه و شب مهتاب و جوانی و خسار

            سر سجده به نهادم به جمالش هر شب

               به وصال  و به  کمال  و  به   خیال   گلنار

                   گنهی بود عرب را به  ندامت   سحری

                       ساغری یود و شبابی و شرابی و نگار

                                           

حسرت

 

 

                            

                      (((((حسرت)))))                  

خدایا    دیده ام   رفتی  به   رویش

                    سراهی را که می زد مشک مویش

تنم لرزید و    دل  را   آتشی    شد     

                    تو گوئی که  روانم  رفت   سو یش

بشوید    روی   آتش  کین   دل  من                

                       گهی در سجده  گردم گه   رکویش

صدف    را   میزدی   بر  نار   عناب                 

                        عرب  را   مست  کرده  عطر بویش    

                                       

تشنه وصال

 

       ((((((((تشنه وصال))))))))

گفتم ای  بت  آمدم  گفتی  که دیگر  دیر  بود

گفتی ای شیدای من کین قسمت و تقدیر بود

گفتم اینک جرعه ای از ساغرت چون تشنه ام

گفتی آن ساغرشکست و آن سبو را سیر بود

گفتم   اینک  مهلتی  تا  دامنت   بوسه  زنم

گفتی ای  دیوانه  دنیا  کی  چنین  تدبیر  بود

گفتم  ای  نازکتر  از گل  چاره ای  دردم  نما

گفتی ای مجنون راهی نیست خود تقصیربود

گفتم   آخر  سر  بیابان   می نهم  از  دوریت

گفتی ای بیچاره فرهاد  هم  چنین  دلگیر بود

گفتم  ای  چرخ  و فلک  بین  آرزویم  می رود

گفتی  این  بازیچه  بود  و  روزگارت  قیر  بود

گفتم  آن  چشم  خمارت  و  قد  دلجوی  تو

گفتی از بهر  تو  ای  دلداده  هچون  تیر  بود

 گفتم ای دنیای من چون  میروم  از  کوی  تو

گفتی شاید  چون  عرب  پای  تورا  زنجیر بود

                                  

میلاد پیغمبر

صحبتی شدکه خداباب نجاتی بفرست         تلخی ‌ذائقه   راشاخه   نباتی    بفرست

میرسد با  علم   سبز  امامت بر  دوش        از چه خاموش نشستی صلواتی بفرست

بعثت ختمی مرتبت اسوه حقانیت. تکامل انسانیت . نویدگر حرمت انسانها . خلیفه الرحمن . شریک القرآن .بر خدا جویان و خدا دوستان و پیروان آن بزرگوار گرامی باد بویژه به شما دوست محترم