غمزه یار

    

                        <  ،،،،،.غمزه یار،،،،،  >        

سه راهی جام گلنارم ببین آن چشم شهلا را        بگردش سوی ما ناید غمی جانکاه و فرسا را

رخ زیبای مهتابم   چوگیسو گشته افشانش              خجل  ناهید می گردد ببیند روی مهسا را

هلال آن   خم   ابرو به جانم تیر   پیکانش            به خوناب دلم سوگند دریغ آن روی زیبارا

ببخشم جان شیرینم به قوس خط مژگا نش             به چشمانش دهیم ای دوست تمام هستی مارا

قسم بر گوشه لعلت که خالش کرده مجنونم          سرودل را به یک غمزه ببردی شور یغمارا

بجز اشک کباب دل که شوید روی هر آتش         بیا رحمی بکن ای   بت وفا  یی نیست دنیارا

                            زهجرانت عرب پیرو،شده خَم قامت و گردن

                             که شاید همچو مجنونی  میان ما  و  لیلا  را

                                                           

سوخته دل

 

.                          <<<سوخته دل >>>                              

غارتگر    دل ها   دلی   باخته  دارم                   دیده   ز  پیت در   بدر  و   تاخته   دارم  

ای  مونس ما رحم  نما بر  دل  زارم                    شیدای تو ام عشق و دلی آخته دارم

بیچاره منم وصل تو گردیده  به ابهام                   ناچار به دردت  و  سری  ساخته  دارم

میخانه روم تا که ببازم همه هستی                  اقبال بد  این است  که   بر تافته   دارم

جانم مده کس غنچه  عنابی  لعلت                  دیوانه   آن   غنچه  رخ    افراخته    دارم

                               گفتم به عرب مه صفتان را نبود رحم

                               گفتا چه  کنم  خاطره  پرداخته   دارم